Michael White zaczął swoją książkę od pikantnych detali z dziejów sławetnej Lukrecji Borgii. Pojawia się trochę pedofilii, homoseksualizmu, knowań i intryg w kręgu rodzinnym. Książka zapowiada się jak porządny film Hitchcocka, a czytelnik może się spodziewać się, że napięcie będzie rosnąć ze strony na stronę.

Autor podzielił powieść na dwa wątki. Jeden rozgrywa się w przeszłości i nie jest kontynuacją prologu z Lukrecją Borgią w roli głównej, lecz pozwala śledzić losy księdza wyruszającego na samobójczą misję. Drugi wątek ma miejsce we współczesności i związany jest z zagadkowym szkieletem odnalezionym w czasie wykopów pod nowe budynki. Szkielet nie zwróciłby większej uwagi, gdyby nie fakt, że tuż po jego odkryciu zamordowany został jeden z pracowników budowy. Sprawą zajął się doświadczony detektyw, który dopiero co rozpoczął pracę w nowym miejscu.

Trzeba przyznać, że z obu wątków teraźniejszy wydaje się być ciekawszy, chociażby dlatego, że łatwiej wyobrazić sobie elementy scenografii, mimo że nie zostały opisane. Trudniej natomiast przy oszczędnej narracji pierwszoosobowej bohatera historycznego dopowiedzieć sobie, jak wygląda otaczający go świat. Być może dodatkową niechęć do poznawania jego losów powoduje podejście księdza do innych ludzi, surowa ocena niewiernych, która rzadko ulega złagodzeniu. Bohater krzewiący wiarę nie jest tak wyrozumiały, jak można by się tego spodziewać po misjonarzu. Z drugiej jednak strony pięćset lat temu czasy były zupełnie inne i być może w pojęciu wtedy żyjących ludzi ksiądz był miłosierny.

Michael White bardzo zgrabnie wprowadził odmienny styl narracji dla obu warstw czasowych. Teraźniejszość opisywana jest językiem pozbawionym wyraźnej stylizacji czy nadmiernych ozdobników. Relacja księdza językowo jest bardziej rozbuchana, kwiecista, ale nieprzeładowana stylizacją. Widać też, że autor drobiazgowo przygotował się do pisania. Odtworzył historyczny Londyn, zwyczaje jego mieszkańców, ale też zadbał o nowoczesne sposoby badań w kryminalistyce. Łatwo również zauważyć, że wątek współczesny bliższy był sercu autora, ponieważ White poświęcił mu więcej miejsca, przedstawił większą liczbę bohaterów i tropów, pozwalając, by ksiądz snuł swoją opowieść, niejako dopowiadając historię głównego narzędzia zbrodni, czyli pierścienia należącego do Lukrecji Borgii. Jest to o tyle zrozumiałe, że powieść jest pierwszym tomem przygód detektywa Jacka Pendragona. To policjant po przejściach, który próbuje zadomowić się w nowym miejscu pracy. Nieprzychylny dziennikarz przy okazji powoli rozwiązywanej sprawy wywleka szczegóły z przeszłości detektywa na światło dzienne, czym sprawia, że nowy początek jest tak naprawdę dalszym ciągiem tego samego życia. Na uwagę zasługuje również błyskotliwy sierżant, który przez wszystkich jest ignorowany lub nawet obrażany. Detektyw szybko się jednak na nim poznaje i chętnie wybiera jego towarzystwo przy rozwikłaniu sprawy. Samo rozwiązanie wydaje się dość przypadkowe, ale być może właśnie dlatego stanowi ciekawą zagadkę kryminalną dla czytelników lubiących zastanawiać się, kto zabił.

Najbardziej interesującym elementem książki nie jest rozwikłanie samej intrygi, a poznawanie bohaterów i ich drobnych grzeszków. Trudno ich uznać za postaci dopracowane czy też obdarzone głębokim rysie psychologicznym, bo raczej nie od tego jest kryminał, ale z pewnością mogą dostarczyć czytelnikowi rozrywki.

Wszystko to nie zmienia jednak faktu, że powieść nie jest porywająca. Zarówno zniechęcający ksiądz, jak i nawet tarapaty detektywa nie są odkrywcze. Czytelnik ma do czynienia z dobrze napisanym kryminałem, który nie wnosi niczego do gatunku, a przy pominięciu wątku historycznego stanowi porządną rozrywkę na dwa wieczory. Być może następne tomy przygód detektywa Jacka Pendragona pozwolą autorowi i bohaterowi rozwinąć skrzydła.

Tytuł: Pierścień Borgiów

Autor: White Michael

Wydawnictwo: REBIS

Rok wydania: 2010

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

Ilość stron: 400

Wymiary: 13.5x21.5 cm

ISBN: 9788375104455

Cena: 33,90 zł

Dodaj komentarz

Autor:

Treść komentarza:

Przepisz napis z obrazka: